Ik volg op facebook diverse pagina’s en groepen over katten. Daarnaast volg ik ook diverse goede doelen, waarvan de een zich inzet voor de zwerfkatten in Nederland en de ander vecht voor het overleven van de wilde katten (groot en klein).

En omdat dit geen leuk onderwerp is, staan er deze keer geen plaatjes bij mijn blog. Ik heb er nog naar gekeken, maar ik word zo intens verdrietig van alles wat ik langs zie komen…

Gedumpte kittens

Van de eerste groep komen regelmatig de meest schrijnende en afschuwelijke verhalen langs van gedumpte kittens, met of zonder moederpoes, waarvan de oogjes helemaal dicht zitten met zwarte prut en de vachtjes onder de vloeien en vliegeneitjes. Iedere keer weer krijg ik tranen in m’n ogen. Arme zieltjes, soms maar een paar uur oud als ze worden gevonden, met de navelstreng er nog aan. Wat was er dan toch met het arme moedertje aan de hand dat ze haar kindjes zo heeft achtergelaten? En dan lees ik alleen maar de verhalen van de kittens die wél worden gevonden. Hoeveel sterven er een verschrikkelijke, pijnlijke, eenzame dood? Brrr… Ik krijg er kippenvel van.
In mijn werk bij het asiel hoor ik ook de meest vreselijke verhalen. Ik probeer er maar niet teveel aan te denken.

De leeuw sterft uit

De tweede groep die ik volg op facebook maakt ook afschuwelijke dingen mee. Iedereen kent de leeuw, de Koning der Dieren. Maar wist je dat de leeuw ook op het punt van uitsterven staat? 50 jaar geleden waren er nog 450.000 leeuwen. Vandaag de dag zijn dat er nog maar 20.000. En ze leven versnipperd door Afrika heen, waardoor de populaties geïsoleerd zijn en daardoor sneller uitsterven.
En dan hebben we het nog niet over de jacht…

Knuffelen met leeuwtjes?

Je hebt misschien wel eens gehoord van vrijwilligersprojecten in Afrika waar je dan naartoe kunt en dan mag je met kleine leeuwtjes knuffelen en ze met de fles groot brengen. Ik weet nog heel goed dat ik dat voor het eerst zag. DAT wilde ik doen! Wauw! Dat werd mijn droom. Helaas kwam het er niet van: je kent het wel, studeren, geen geld, dan wel geld, maar andere prioriteiten en op een gegeven moment leerde ik de waarheid kennen: dit zijn ‘knuffelfarms’.

Eigenlijk precies wat de naam zegt: een ‘farm’ waar je kunt knuffelen met kleine wilde dieren. Vaak leeuwenwelpjes, maar ook tijgerwelpjes en andere wilde dieren.

Maar wat is die waarheid? Nou, deze kleine leeuwtjes worden met ongeveer één week oud bij hun moeder weggehaald; een traumatische ervaring voor zowel moeder als baby’s. Moeders wordt op deze manier weer heel snel opnieuw vruchtbaar zodat ze het volgende nestje kan produceren. De kleintjes worden vervolgens door de onschuldige vrijwilligers vertroeteld en met de fles grootgebracht.

Terug aar het wild?

Het verhaal wat je daar te horen krijgt is dat de leeuwen, als ze volwassen zijn, weer in het wild worden uitgezet, om zo bij te dragen aan behoud van de soort. Op zich een goed verhaal, want gezien het aantal wat nog over is, moet er inderdaad een reddingsactie op touw worden gezet.

Maar, denk even logisch na: een leeuw(in) die met de fles door mensen is grootgebracht… Kan zij jagen? Weet ze wat ze wel en niet kan eten? Weet ze dat slangen gevaarlijk zijn en dat een wrattenzwijn gemene slagtanden heeft waar je voor moet uitkijken? En als er mensen bij haar in de buurt komen, zal ze dan weglopen of juist dichterbij komen?

Of te wel: die leeuwen kunnen helemaal niet overleven in het wild. Er wordt je een behoorlijke grote zwendel op je mouw gespeld.

Ingeblikte jacht

Maar waar gaan ze dan heen? Naar de zogenoemde ‘canned hunting’ of in het Nederlands: ingeblikte jacht. Wat betekent dat? Zie het voor je: een volwassen, majestueuze leeuw, met prachtige manen, niet bang voor mensen, wordt in een omheind terrein gezet. Een ‘grote, dappere’ jager die 50.000 dollar heeft betaald, mag dan vervolgens de ‘woeste, grote, gevaarlijke’ leeuw neerschieten, terwijl de leeuw niet kan vluchten en echt compleet buiten zinnen raakt van de pijn omdat zo’n lapzwans echt niet in één keer een dodelijk schot kan maken.

De term ‘ingeblikt’ verwijst dus naar het feit dat het dier in kwestie niet kan vluchten, omdat het een afgesloten terrein is. De ‘grote, stoere’ jager mag vervolgens de geprepareerde schedel mee naar huis nemen als trofee.

Knuffelfarms

Ik raakte vervuld van afschuw kan ik je vertellen. Ik ging meer informatie zoeken en kwam uit op www.knuffelfarms.nl. Een website gemaakt door Stichting Spots, die vechten voor het overleven van, onder andere, de leeuw. Met de website proberen ze zoveel mogelijk mensen te bereiken om hen te vertellen dat dit gaande is en wat het inhoudt. Want, zoals gezegd zijn het vaak onschuldige toeristen die naar knuffelfarms gaan en zich van geen kwaad bewust zijn.

Ik hoop dat ik jullie ook weer iets wijzer heb kunnen maken. Kijk eens op die website.
En als je het aandurft kun je onderstaand filmpje bekijken, waarin één leeuwenwelpje wordt gered van de ingeblikte jacht, maar waarbij je ook ziet hoe zo’n farm voor ingeblikte jacht eruit ziet (gefilmd met verborgen camera).

Bereid je voor op kippenvel: https://www.youtube.com/watch?v=zLC3-RGtrpk&feature=youtu.be

En tot slot: deel dit, of vertel het voort zodat steeds minder mensen naar dit soort knuffelfarms gaan en het dierenleed hopelijk ooit kan stoppen.

 

Een Afrikaanse wijsheid:

— If you wish to move mountains tomorrow, you must start by lifting stones today.–

 

Pak jij ook een steen?