Cecil the Lion – het grote verhaal

Het kan je haast niet zijn ontgaan: op 1 juli 2015 is Cecil the Lion in Zimbabwe neergeschoten. Voor de lol.
Een tandarts uit Minnesota is hiervoor verantwoordelijk.

De wereld staat op z’n kop. En terecht.

Maar er is hier meer aan de hand.
Deze tandarts is namelijk niet de enige die dit doet en Cecil is niet het enige slachtoffer.
Ieder jaar zijn er duizenden van dit soort mensen die voor de lol een exotisch dier neerschieten. En er zijn dus ieder jaar ook duizenden slachtoffers. Niet alleen leeuwen, maar ook olifanten, giraffen, neushoorns, luipaarden, beren, elanden, verzin het maar en ze zijn wel neergeschoten.

Waarom?

Cecil-the-lion1

Tja… Goede vraag. Omdat ze het leuk vinden dus.
Waar hier het aspect ‘leuk’ om de hoek komt kijken, kan ik zelf niet bij met m’n hoofd.
Ik vind het ziekelijk dat er mensen zijn die het ‘leuk’ vinden om een dier zoveel pijn en leed te bezorgen.

En wat levert het hen op?
Een gevoel van voldoening. Een gevoel van superioriteit. Blijdschap. Euforie misschien zelfs wel. En ze krijgen er een ‘trofee’ voor terug.

Maar deze gevoelens zijn niet uniek voor deze activiteit.
Ik voel voeldoening als ik een klus op m’n werk goed geklaard heb.
Een gevoel van superioriteit heb ik niet nodig, want ik hoef me niet beter te voelen dan iemand anders.
Blijdschap? Dat voel ik als ik één van m’n katten helemaal happy door het huis heen die racen achter zijn favoriete speeltje aan.
En euforie? Dat voel ik als ik lees dat in Egypte tempels en graven tot ’s avonds laat opengesteld worden, zodat ze ook bezocht kunnen worden terwijl ze prachtig verlicht zijn. Voor sommigen is dit dan misschien weer moeilijk voor te stellen, maar egyptologie is mijn andere passie (naast katten), dus van dit nieuws werd ik echt enorm blij!
Een trofee? Ik wil onder geen beding, never nooit niet een leeuwenhoofd aan mijn muur hebben! Daar wordt ik echt misselijk van. Mijn trofee? Een prachtig replicabeeldje van iets oud-Egyptisch. Of een bijzonder kattenbeeldje wat ik ergens op de kop heb weten te tikken.

Wat ik bedoel: ga een verantwoorde activiteit doen om deze gevoelens in jezelf naar boven te halen.

Cecil was een wilde leeuw. En een lokale beroemdheid.
De organisaties die dit ‘trofeejagen’ organiseren (want zo heet het), zeggen dat het geld oplevert voor de ‘community’.

Ten eerste: ze steken het geld allemaal in eigen zak.
Ten tweede: Cecil trok ieder jaar vele toeristen naar het land en het park waar hij leefde. Dat heeft in al die jaren veel meer dan $55.000,- opgeleverd.

Maar: de meeste leeuwen die worden neergeschoten zijn gefokte leeuwen. En dat is misschien nog wel het meest trieste.

Hoe werkt dat?
Als de welpjes geboren worden, worden ze binnen dag bij hun moeder weggehaald.
Voor zowel moeder als welpjes is dit traumatiserend!
Vervolgens worden de ‘arme zielige welpjes zonder moeder’ door toeristen met de fles gevoed en geknuffeld en op de foto gegaan.
Toeristen? Ja, want die weten niet beter. Die geloven het verhaal dat het arme welpje geen moeder meer heeft.
Ik kan het de toeristen niet helemaal kwalijk nemen, want ze weten niet beter.

Maar vanaf nu dus wel!

Cecil-the-lion2

Knuffelen met jonge dieren is niet natuurlijk! Ze horen bij hun moeder!
En als het welpje te groot is geworden om te knuffelen? (lees: te gevaarlijk…)
Dan wordt hij (als het een mannetje is) samen met dozijnen andere leeuwen in een omhein stuk terrein opgesloten zodat hij mooie manen kan groeien en zodra er een toerist komt die wel een leeuwenhoofd aan de muur wil hebben, mag de er een aanwijzen en hem neerschieten. De leeuw heeft geen kans om te ontsnappen.

De vrouwtjes gaan de ‘broedmachine’ in. Ze worden aan de lopende band zwanger gehouden, zodra ze bevallen worden de welpjes weer weggehaald en worden ze opnieuw bezwangerd. Een uitputtingsslag voor het lichaam, want ze krijgen vaak niet genoeg te eten (dat is natuurlijk veel te duur al dat vlees iedere dag te moeten kopen). Dus ze worden letterlijk dood gefokt.

Dat gebeurt er met het ‘arme zielige welpje zonder moeder’ wat jij liefkozend hebt geknuffeld toen het klein was…

 

Meer informatie: www.knuffelfarms.nl


 

Linkjes voor het verhaal van Cecil:

Een ode aan Cecil (filmpje, met info)
Eén van de eerste nieuwsberichten (Engelstalig; de foto is niet Cecil)
Hoe vaak wordt er op leeuwen als Cecil gejaagd? (Radio-interview met Simone Eckhardt van Stichting Spots)
Petitie voor gerechtigheid voor Cecil
Reactie van Freek Vonk op het verhaal van Cecil (goed verhaal!)
Amerikaan Jimmy Kimmel over Cecil (raak verhaal! Engelstalig)
Zimbabwe vraagt om uitlevering Amerikaanse jager (kans dat dat gebeurd is helaas erg klein)
Cecil’s welpjes zijn vooralsnog veilig (Engelstalig)
Het bredere verhaal van Cecil (Engelstalig)

Update:
Cecil’s broer is nu ook neergeschoten! (Engelstalig)

 

« »

© 2019 Catventure. Thema door Anders Norén.